Friday, December 16, 2011

பிரிவினைக்கான காரணங்கள் செத்துவிடவில்லை 5

அபி அப்பா - \\Manikandan Viswanathan - அபி அப்பா அவர்களே - கடைசியாக நீங்கள் சொல்வது புரியவில்லை. மாநில சுயாட்சி நல்லது என்கிறீர்களா இல்லையா ? எனக்கு புரியவில்லை\\ சரியாக எந்த இடத்தில் புரியவில்லை என சொல்லுங்க மணிகண்டன். நான் எந்த இடத்தில் இடறிவிட்டேன் என தெரிந்து கொள்கிறேன்.

இருந்தாலும் இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் தெளிவா சொல்றேன்! இந்திய தேசியம் என்பது நம்ப வைத்து நம்ப வைத்து ஏமாற்றும் வரை தமிழ்தேசியம் என்னும் நிலைப்பாட்டிற்கு எங்களை நீங்கள் வேகமாக தள்ளிக்கொண்டு இருக்கின்றீர்கள் என்பதை உணருங்கள். (நீங்கள் என்றால் இந்த இடத்தில் மத்திய அரசு) நன்றாக என் வார்த்தையை நீங்கள் கவனிக்க வேண்டும். மாநிலசுயாட்சி என்னும் அதன் இளகிய வர்ஷனை காட்டிலும் தமிழ்தேசியும் என்பது இன்னும் கொஞ்சம் காத்திரமானது என்பதை உணர்க! நாங்கள் எங்கேயும் எப்போதும் போக நினைக்காத போது நீங்கள் கழுத்தை பிடித்து தள்ளுகின்றீர்கள்.

பாகிஸ்தானை பிரித்து வங்கதேசம் உண்டாக்க வலுவான காரணம் கல்கத்தா இருக்கும் இந்திய வங்காளிகளின் மொழிஉணர்வை மதித்ததாக இந்திரா சொன்னது உண்மை தானே? அப்படித்தானே அவருடைய அரசியல் வாரிசுகள் நினைத்து இருக்க வேண்டும் தமிழீழ பிரச்சனையிலும். இதோ அண்டை நாடான இலங்கையில் தமிழீழம் பிரித்து கொடுத்து விட்டு "என் இந்தியாவின் ஒரு மாநிலமான தமிழ்நாடு தமிழ்மக்கள் கோரிக்கையை ஏற்று அதே மொழி பேசும் தமிழீழம் இலங்கையில் இருந்து பிரித்து கொடுக்கப்படுகின்றது" என அறிவித்தால் நாங்கள் ஏன் தமிழ்தேசியம் பேசப்போகிறோம்?

நீங்கள் உடனே சொல்வீர்கள் "நீங்கள் இப்படி சொன்னா பாகிஸ்தானில் இருக்கும் பஞ்சாபிகள் கஷ்ட்டப்படுறாங்க, அதனால பாகிஸ்தான் பஞ்சாபை பிரித்து கொடுங்க" என கேட்பார்கள் என சப்பை கட்டு கட்டுவீர்கள் என தெரியும். ஆனால் பெங்கால்க்கு மட்டும் அப்படி ஒரு காரணம் சொன்னதால் நாங்களும் தமிழீழம் அமைய கேட்கிறோம் என வைத்து கொள்ள வேண்டியது தானே.

இதே போல பாரபட்சங்கள் நடந்து நடந்து நாங்கள் தொடர்ந்து ஏமாற்றப்பட்ட போது தான் அப்போதே அண்ணாவால் விதைக்கப்பட்ட வரிகள் விவசாயி படத்தில் எம் ஜி ஆரால் பரப்பப்பட்ட வரிகள் "என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில்! ஏன் கையை ஏந்த வேண்டும் வெளிநாட்டில்?" என பிரிவினை பேச வேண்டி இருக்கு.

பிரிவினை கிடைத்தால் சந்தோஷமே! எந்த பாதிப்பும் இல்லை எங்களுக்கு! இதான் என் பதில்.
நன்றி- அபி அப்பா ஏதோ ஒரு குழுமத்திற்காக எழுதியது

No comments: